*

Κι αν είμαι άνεμος, στο σκαλοπάτι θα καθίσω,

σ αυτό που το πρωί, πατάς για να διαβείς,

το δρόμο της ζωής σου, θέλω ν ακολουθήσω,

πάντα ψηλά να σε κρατώ, κάτω μην κατεβείς.

Κι αν είμαι σύννεφο, τον ουρανό σου θα περάσω,

το γαλανό του να αισθανθώ, να με μαγέψει,

μαζί του εκεί, να ξαγρυπνώ και να γεράσω,

με ήχους που από σένα, τόσο έχω λατρέψει.

Κι αν είμαι κύμα, στη θάλασσα σου θα λιμνάσω,

κάτι απ την αύρα σου, να ανασάνω, να αγγίξω,

για μια φορά, ότι αγαπώ, να το γιορτάσω,

με τις σταγόνες, την ψυχή μου να δροσίσω.

Κι αν είμαι φύλλο, στο δέντρο σου φυτρώνω,

πίνω τις λέξεις σου, όπως το χώμα, το νερό,

κι αν μ ακουμπήσεις, αν σταθείς, τότε παγώνω,

γιατί, να σ αγκαλιάσω θέλω, μα ξέρω δεν μπορώ.

Μ αν είμαι αγάπη, μέσα σου ήθελα να φωλιάσω,

σε μια γωνιά, μες της καρδιάς σου τα ακριβά,

κάθε πληγή, κάθε ρωγμή της, να σκεπάσω,

και τις πνοές μου, να σου χάριζα, βουβά.

Ounkas

07/01/2013