Εχω εδω ότι αγαπώ, ότι λατρεύω,
και κάπου εκεί, ψηλά στον ουρανό,
είναι οι ψυχές, μαζί τους ταξιδεύω,
ξέρω πως πέταξαν, μα όχι στο κενό.

Είσαι κι εσύ πλάι μου, κι ανασαίνεις,
σαν με κοιτάς,γεμίζει αγάπη η καρδιά,
κάθε στιγμή μου λες και επιμένεις,
όλα τα άσχημα, να αφήσω στον βοριά.

Πώς να σου δείξω, τους γκρεμούς, ψυχή μου?
πώς να σου πω, πως είναι δύσκολο πολύ,
αυτή η γαλήνη, που λες εχει η μορφή μου,
να μεί στο ΄είναι΄μου, να γίνει ανατολή?

Ναι εχω εδώ, ότι αγαπώ και ότι θέλω,
μοιάζει η καρδιά μου, με κήπο αληθινό,
μα κάτι γκρίζο, σαν πέπλο, σαν καπέλο,
σκεπάζει αργά, κάθε μου αστέρι φωτεινό.

Ounkas 2009

Στο δρόμο κόσμος, που βαδίζει και γελάει,
από το τζάμι, βλέπω η ζωή, ότι κυλά,
όμως το ΄είναι΄μου, μόνο σε με, μιλάει,
ενώ η σκιά μου σκύβει, απαλά και με φιλά.

Τι κιαν Χριστούγεννα, σε λίγες μέρες φτάνουν,
κι όλο στολίδια, γέμισαν στέγες και αυλές,
ξέρω καλά, τίποτα απ όλα αυτά δεν κάνουν,
να κλείσουν, έτσι απλά οι μικρές ουλές.

Είναι χαρμόσυνο, το μήνυμα που φέρνουν,
γεννιέται η ελπίδα, κάθε τέτοια εποχή,
μα πριν περάσει, ένας χρόνος, κάποιοι σέρνουν,
τ΄ άψυχο σώμα της, ζητώντας νέα αρχή!

Εκείνη, πάλι θα΄ναι εδώ, δεν μας αφήνει,
κάθε Χριστούγεννα, έρχεται την αυγή,
ξέρει από πρίν, πως πιόνι μας θα γίνει,
ώσπου στο τέλος, θα χαθεί μες την σιγή.

Το θάνατό της, δεν θέλω άλλο ν΄αντικρίζω,
μου είναι αδύνατον να την θωρρώ, να ξεψυχά,
κλεινω τις πόρτες και μονάχη μου γυρίζω,
την λύτρωσή της, η ψυχη μόνο, ζητά!΄

Ounkas 2009

Πέφτουν μικρές, νυφάδες από χιόνι,
κάποτε λάτρευες το κρύο, τον χειμώνα,
μα τώρα μοιάζουν, μ΄ένα λευκό σεντόνι,
ποτέ δεν λιώνουν, έχουν γίνει παγετώνας.

Σαν φύλακάς σου, είμαι εδώ να σε ζεσταίνω,
όλοι περάσαν, μα κανείς δεν έχει μείνει,
την πίκρα, εγω, απ τα μάτια θα γλυκαίνω,
μα μια πληγή, ξέρω ποτέ δεν κλείνει.

Ξέρεις τουλάχιστον, πως αν έρθει το τέλος,
αν έχουν όλοι, εγκαταλείψει την σκηνή,
αυτή που θα χορεύει, μέχρι τέλους,
θα είμαι εγω, για σε, θα μένω ζωντανή.

Μαζί θα πούμε καληνύχτα στην ελπίδα,
αγκαλιασμένους, στο σανίδι θα μας βρούν,
θα γράψουμε την τελευταία την σελίδα,
σε μια παράσταση, που λίγοι θα την δουν.

Κι όταν η αυλαία, πέσει εδώ μπροστά μας,
όσες πληγές κι αν άφησε το πλήθος,
άνθη λευκά, θα βγούν απ, τη καρδιά μας,
σαν σταματούν οι χτυποι μας, στο στήθος.

Ounkas 2009

Εδώ σ΄έναν αγώνα, άνισο και γκρίζο,
άκουσα λόγια που μ΄έκαναν να χαθώ,
τι είναι άνθρωπος, πλέον δεν το γνωρίζω,
στα πόδια μου, όμως και πάλι θα σταθώ.

Λέξεις που έκαναν τα μάτια να βουρκώνουν,
απλώθηκε και πόνεσα, τόσο η ερημιά,
δεν άφησα όμως όλα αυτά, το νου να αλλιώνουν,
μα στην ψυχή μου έκαναν, μεγάλη την ζημιά.

Ξέρω είναι δύσκολο, να καταλάβουν κάποιοι,
πως μόνο αλήθεια υπάρχει, σ΄ ότι πω,
κι αν στην καρδιά μου, υψώνονται οι βράχοι,
να την φυλάξουν εχουνε, μόνο για σκοπό.

Πονώ πολύ, δακρύζω και λυπάμαι,
μα σταθερά, μένω εδώ, πάντα εδώ!
στιγμές ωραίες, θέλω μόνο να θυμάμαι,
εδώ είναι αυτά, που τόσο αγαπώ.

Κι αν κάποιοι απ όλους, δεν το καταλαβαίνουν,
δεν ξέρω τι άλλο, πρέπει να κάνω για να δουν,
πως είναι εύκολο στα ρόδα να διαβαίνουν,
μα δύσκολο είναι, τις πληγές να τραγουδούν!!

Ounkas 2009

Θελω κι εγω να ΄χω γιορτή, μες τη ψυχή μου,
κρέμασα φώτα, κόκκινες μπάλες και λευκές,
μεγάλο δέντρο, στόλισα φέτος στην αυλή μου,
σε μια σελίδα, έγραψα χίλιες και μια ευχές.

Καθώς ανάβουνε και σβήνουνε τα φώτα,
το βλέμμα στέκεται στ΄αστέρι εκει ψηλά,
είναι η ελπίδα που απ όλα τα΄αλλα πρώτα,
κάνει τη σκέψη μου δειλά να μου γελά.

Μικρές καμπάνες με αστεράκια και δαντέλες,
ζωγραφισμένες από χέρια παιδικά,
απ τα κλαδιά, πολύχρωμες κορδέλες,
λυκνίζει ο άνεμος, καθώς περνά , γλυκά.

Όλα αυτά την ομορφιά σκορπούν και κάνουν,
κάθε διαβάτης που περνά , να το κοιτά,
οσα παιδιά, στην πόρτα μου κι αν φτάνουν,
τους δίνω αμέσως, καθένα, ότι ζητά.

Το δέντρο ανάβει, μέρα –νύχτα εκεί έξω,
κι όταν η πόλη, όλη πάει να κοιμηθεί,
στους δρόμους βγαίνω, μόνη μου να τρέξω,
γιατί η ψυχή μου δεν μπορεί να λυτρωθεί!

Όσα χαμόγελα κι αν καταφέρω να χαρίσω,
πάντα θα υπάρχουν, άνθρωποι που πονούν,
πως τη καρδιά μου, να γιορτάσει, θα αφήσω?
οταν υπάρχουν τόσοι ακόμα, που θρινουν?

Ένα μεγάλο δέντρο, εχω στολίσει,
πολλά τα φ’ωτα που αγκαλιάζουν τα κλαδιά,
χρώματα γέμισε μα για το τέλος εχω αφήσει,
ενα αστέρι, που θα το βάλουν τα παιδιά.

Στην κορυφή του δέντρου, εκει θα μείνει,
να μου θυμίζει, πως όση αγάπη κι αν δωθεί,
για να ΄βρει μια ψυχή, χαρά, γαλήνη,
πρέπει ο αγώνας για ζωή, να κερδιθεί.

Ounkas 2009

Καλό μήνα και Καλές Γιορτές !!

Καλό μήνα σε όλους και Καλές γιορτές!

Υγεία και αγάπη στις ζωές όλων, με λιγότερους ανθρώπους,
να ταλαιπωρούνται και να υποφέρουν, πάνω στην Γη μας.

Ας γεμίσει η καρδιά μας επιτέλους, ευθύνη και θέληση
για βοήθεια, όποια κι αν είναι αυτή, με λίγες ή περισσότερες δυνάμεις,
να μπορέσουμε να χαρίσουμε το χαμόγελο, έστω σε έναν συνάνθρωπό μας,
ο κάθε ενας απο εμας.

Σκεφτείτε το!! Θα είναι αρκετό! Κάντε το πράξη! Δεν θα χάσετε τίποτα!
Αντίθετα, θα κερδίσετε λίγη ακόμα χαρά, βλέπωντας κάποιον που
υπέφερε, να χαίρεται!

Καλές Γιορτές σε όλους μας και Καλά Χριστούγεννα!!

Το κέιμενο αυτό,στάλθηκε απο μια γυναίκα, με την παράκληση να μπει στο
blog μου και να ακουστούν απόψεις, ανθρώπων που θα ήθελαν,
να αφήσουν κάποιο σχετικό σχόλιο.

ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΦΥΠΝΙΣΩ
ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ ΥΤΕΙΩΝ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕΣΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΕΠΕΣΕ ΘΥΜΑ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΤΙΚΗΣ
ΚΑΙ ΑΔΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΑΦΟΥ ΒΡΕΘΗΚΕ ΝΑ ΠΑΛΕΥΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΗΣ.
ΚΑΠΟΙΟΣ ΘΕΩΡΗΣΕ ΟΤΙ ΕΠΕΙΔΗ ΗΤΑΝ ΕΥΑΛΩΤΗ ΚΑΙ ΤΟΝ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ ΕΠΙΝΕ ΠΑΡΑΠΑΝΩ, ΘΑ ΗΤΑΝ ΕΥΚΟΛΗ ΛΕΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΡΕΞΕΙΣ ΤΟΥ.
ΦΩΝΑΖΩ ΛΟΙΠΟΝ ΟΤΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ,
ΣΕ ΟΠΟΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ Η ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ,
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΥΚΟΛΟ ΣΤΟΧΟ.

ΟΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΞΙΟΙ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΘΑ ΗΤΑΝ,
ΝΑ ΑΝΑΛΟΓΙΣΤΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΧΕΙ ΒΡΕΘΕΙ,
ΣΕ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΠΟΝΟ Η ΑΝΤΙΞΟΟΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ.

ΩΣ ΓΥΝΑΙΚΑ,ΑΛΛΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ,ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΩ
ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΟΝ ΒΙΑΣΜΟ,
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΞΥΛΟΔΑΡΜΟ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΠΟΥ ΚΙΝΔΥΝΕΨΕ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ

ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΣΧΟΛΙΑ ΟΡΓΗΣ ΚΑΙ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗΣ
ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΗ ΚΑΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΠΟΛΥ ΝΑ
ΤΑ ΔΩ ΑΝΑΡΤΗΜΕΝΑ ΕΔΩ.

Σε ευχαριστούμε πολύ για την ευαισθησία αλλα και την επιλογή του blog μου,
για την δημοσιέυση του θέματος αυτου.

Απο την δική μου πλευρά, η επίθεση γενικότερα σε εναν άνθρωπο, με οποιονδήποτε στόχο,
αλλά πολύ περισσότερο, τον βιασμό, είναι απαράδεκτη και καταδικάζεται χωρίς κανένα
ελαφρυντικό.
Κάποιοι ίσως πουν, πως αυτή η γυναίκα, ήταν σε άσχημη κατάσταση λόγο
υπερβολικής κατανάλωσης αλκοολ, αλλά πόσες φορές έχουμε συναντήσει την ίδια συμπεριφορά, χωρίς να έχει προκαλέσει κάποιος τον θύτη?

Θα πώ και κάτι τελευταίο.
Αυτη η γυναίκα, έκανε ταξίδι για να μεταφερθεί, στο πιο κοντινό νοσοκομείο
και να υποβληθεί άμεσα σε χειρουργική επέμβαση στο πρόσωπο, μιας και δεν υπήρχαν πολλά να αναγνωρίσει κάποιος απο εκείνη!!
Αυτή την στιγμή, η κατάσταση της κρίνεται πολύ σοβαρή, αλλά όλοι ελπίζουμε να αντέξει και να ξεπεράσει όλη αυτή τη φρίκη που εζησε.
Προσωπικά, εύχομαι να γίνει γρήγορα καλά, να ονομάσει τον άνθρωπο, που παρολίγο να της αφαιρέσει την ζωή και φυσικά ο συγκεκριμένος να υποστεί τις κυρώσεις,
για την φρικαλέα αυτή πράξη του.

Μέσα απο την καρδιά μας Μπερναντέτ, εγω και όλοι οι αναγνώστες αυτου του μικρού μπλοκ,σου ευχόμαστε καλή ανάρρωση και γρήγορα να επιστρεψεις κοντά μας.

Ounkas

Λάμψε σαν της βροχής, πρωινή σταγόνα,
ακουμπησε στο σώμα την απαλή δροσιά,
κάνε τον ήλιο να βγει, μες το χείμωνα
νιώσε απέραντη την τόση ζεστασιά,

Άγγιξε το ποτάμι της οργής σαν κρίνο,
λάτρεψε την παγωμένη λίμνη των θνητών,
απολαυσε αυτό, που κάθε μέρα αφήνω,
κι ασε να πάρω, το σκοτάδι των καιρών!

Μίλησε, για τα χρόνια, που γοργά φύγαν,
ταξίδεψε στην ακρη, του κόσμου μια στιγμή,
θυμίσου ολά εκείνα, που για σένα ‘γίναν
πίστεψε της ζωής μου, πως είσαι η αφορμή!

Χαιδέψε την αυγή, με τα υγρά σου μάτια,
πάρε ανάσα και μην στέκεις πια βουβή,
ασε στους άλλους τα πλούτη, τα παλάτια
απ το χρυσό, είναι η ψυχή σου, πιο ακριβή!

Και αν δεν κατάλαβε, κανεις ποτέ ποια είσαι,
εγω στο πλάι σου, θα μείνω ν΄αγαπώ,
απ τη θολή ματιά, το δακρυ σβησε,
ας το να τρέξει ,στην καρδια μου, κι ας κοπω!

Ότι αξίζει είναι το σπάνιο, το λίγο,
είναι το χλώμο, μικρό, χαμόγελο μου,
οσο κι αν θέλουν, από κοντά σου, δε θα φύγω,
ενα εχω γίνει, με τον αύλο εαυτό μου.

Ounkas 2009
02-11-2009